സജി സിറിയക്
ജനകീയ വിപ്ലവം 2
ഒന്നും രണ്ടും ലോക മഹായുദ്ധങ്ങള് ലോകത്തിനു നല്കിയ സംഭാവനയാണ് കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഭരണം. ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധം റഷ്യന് വിപ്ലവം സാധ്യമാക്കി. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധം കമ്യൂണിസ്റ്റ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അതിരുകള് വിസ്തൃതമാക്കി. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധം 1945ല് അവസാനിക്കുമ്പോഴേക്കും കിഴക്കന് യൂറോപ്പിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും റഷ്യന് ചെമ്പടയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ജര്മനിയുടെ കീഴടങ്ങലും കിഴക്കന് യൂറോപ്പിന്റെ ഭാവിയും ചര്ച്ച ചെയ്യാന് അമേരിക്കന് പ്രസിഡന്റ് ഫ്രാങ്ക്ലിന് ഡി. റൂസ്വെല്റ്റും ബ്രിട്ടീഷ് പ്രധാനമന്ത്രി വിന്സ്റ്റണ് ചര്ച്ചിലും സോവ്യറ്റ് നേതാവ് ജോസഫ് സ്റ്റാലിനും യാള്ട്ടയില് സമ്മേളിച്ചു. പൂര്വ യൂറോപ്യന് രാജ്യങ്ങളില് സ്വതന്ത്ര തെരഞ്ഞെടുപ്പു നടത്തി അവിടങ്ങളില് ജനാധിപത്യ സര്ക്കാരുകളെ അവരോധിക്കാമെന്ന് സ്റ്റാലിന് ഉറപ്പു നല്കി. പൂര്വ യൂറോപ്പ് റഷ്യന് സൈന്യത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നതിനാല് അതു വലിയ കാര്യമായി മറ്റു രണ്ടു പേരും കരുതി.സ്റ്റാലിന് പക്ഷേ വാക്കു പാലിച്ചില്ല. സോവ്യറ്റ് യൂണിയന്റെ രക്ഷാകര്തൃത്വത്തില് പൂര്വ യൂറോപ്പിലെ എട്ടു രാജ്യങ്ങളില് കമ്യൂണിസ്റ്റ് സര്ക്കാരുകള് നിലവില്വന്നു. പോളണ്ട്, ഹംഗറി, റുമേനിയ, ബള്ഗേറിയ, യുഗോസ്ലാവിയ, അല്ബേനിയ, ചെക്കോസ്ലോവാക്യ, പൂര്വ ജര്മനി എന്നീ രാജ്യങ്ങളാണ് കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഭരണത്തിലമര്ന്നത്. ഈ രാജ്യങ്ങളിലെല്ലാം സോവ്യറ്റ് മാതൃക നടപ്പാക്കാന് സ്റ്റാലിന് ഉത്തരവിട്ടു. അതോടെ അവിടങ്ങളില് ജനാധിപത്യം ഇല്ലാതായി. ജനകീയ ജനാധിപത്യത്തിന്റേയും സോഷ്യലിസത്തിന്റേയും പേരുകളിലാണ് ഈ രാജ്യങ്ങളിലെല്ലാം കമ്യൂണിസം അറിയപ്പെട്ടത്. എന്നാല് സ്വതന്ത്രമായ രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്ത്തനമോ തെരഞ്ഞെടുപ്പോ അനുവദിക്കപ്പെട്ടില്ല. പൗരാവകാശങ്ങള് നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടു. കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടിയേയോ നേതാക്കളേയോ സര്ക്കാരിനേയോ വിമര്ശിക്കാന് ജനങ്ങള്ക്ക് അവകാശമുണ്ടായിരുന്നില്ല. സ്വകാര്യ വ്യവസായസ്ഥാപനങ്ങളും കൃഷിയിടങ്ങളും ദേശസാത്കരിക്കപ്പെട്ടു. 1953ല് സ്റ്റാലിന്റെ മരണശേഷം സോവ്യറ്റ് യൂണിയന് കിഴക്കന് യൂറോപ്പിലെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് രാജ്യങ്ങളെ ചേര്ത്ത് വാഴ്സോ സഖ്യം എന്ന പേരില് സൈനിക സഖ്യം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. അങ്ങ നെ സോവ്യറ്റ് യൂണിയന്റെ സാമന്ത രാജ്യങ്ങളായി അവ തുടര്ന്നു. യുദ്ധാനന്തര കാലത്തെ കഷ്ടപ്പാടുകള്ക്കിടയില് സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാന് അധികം പേര്ക്കൊന്നും സമയം കിട്ടിയില്ല.യുദ്ധാനന്തരം പശ്ചിമ യൂറോപ്യന് രാജ്യങ്ങള് നേടിയ വികസനവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോള് കിഴക്കന് യൂറോപ്പിന്റെ സ്ഥിതി പരിതാപകരമായി തുടര്ന്നു. ജനങ്ങളുടെ ജീവിതനിലവാരവും താഴ്ന്നുനിന്നു. കൂടുതല് അധ്വാനവും കുറഞ്ഞ കൂലിയും. അതേസമയം കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടി നേതാക്കള് പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും അധികാരങ്ങളുമുള്ള വര്ഗം എന്ന നിലയില് സവിശേഷ പരിഗണനയും ആനുകൂല്യങ്ങളും നേടി. ഉയര്ന്ന സര്ക്കാര് ജോലികളെല്ലാം അവര്ക്കായി മാറ്റിവയ്ക്കപ്പെട്ടു. സാധാരണക്കാര്ക്കു സ്വപ്നം കാണാന് പോലുമാകാത്ത സുഖസൗകര്യങ്ങളും സമൃദ്ധിയും അവര്ക്കു ലഭിച്ചു. സ്വതന്ത്ര തെരഞ്ഞെടുപ്പു പോലുള്ള ജനഹിത പരിശോധനയൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്നതിനാല് ആരെയും പേടിക്കാനുമില്ലായി രുന്നു.സോവ്യറ്റ് യൂണിയനിലും കിഴക്കന് യൂറോപ്യന് രാജ്യങ്ങളിലും കമ്യൂണിസത്തെ നിലനിര്ത്തിയത് ജനങ്ങളല്ല. പട്ടാളത്തെയും രഹസ്യപ്പോലീസിനെയും ഉപയോഗിച്ചാണ് അതു സാധിച്ചത്. ഇവയുടെ കഴുകന് കണ്ണുകള്ക്കു കീഴെയായിരുന്നു ജനങ്ങളുടെ ജീവിതം. ആശ്രിതരാജ്യങ്ങളില് കമ്യൂണിസം വളര്ത്തിയത് സോവ്യറ്റ് യൂണിയനില് നിന്നുള്ള സാമ്പത്തിക സഹായം സ്വീകരിച്ചാണ്. സോവ്യറ്റ് ചാരസംഘടനയായ കെ.ജി.ബി വളരെ സാമര്ഥ്യത്തോടെ ഇതു കൈകാര്യം ചെയ്തു. സഹായങ്ങളുടേയും സ്കോളര്ഷിപ്പുകളുടേയും ഫെലോഷിപ്പുകളുടേയും അവാര്ഡുകളുടേയുമൊക്കെ പേരില് ഇങ്ങനെ കെ.ജി.ബി പണം പല രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ഒഴുകിയെത്തി. ഇന്ത്യയിലും ഇങ്ങനെ പണം സ്വീകരിച്ചവരും സോവ്യറ്റ് യൂണിയനില് പോയവരും നിരവധിയുണ്ട്. സി.ഐ.എ ഫണ്ടിംഗിനെപ്പറ്റി ഉച്ചത്തില് ആരോ പണം ഉന്നയിക്കുന്നവര് കെ.ജി.ബി പണത്തെപ്പറ്റി മിണ്ടാറില്ലായിരുന്നു.തൊഴിലാളിവര്ഗ സര്വാധിപത്യ ത്തിന്റെ യഥാര്ഥ രൂപം കണ്ട്, കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഭരണം അനുഭവിച്ച രാജ്യങ്ങളിലെ സാധാരണ ജനങ്ങള് അന്തംവിട്ടു. അതിനെതിരേ ശബ്ദമുയര്ത്താന് ധൈര്യപ്പെട്ടവര് ഒന്നുകില് തടവിലായി, അല്ലെങ്കില് അവരെപ്പറ്റി പിന്നെയാരും കേട്ടില്ല. എന്നാല് മാറ്റമെന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ അനിവാര്യതയെ തടഞ്ഞുനിര്ത്താന് ആര്ക്കും കഴിയില്ലല്ലോ. പോളണ്ടിനു ശേഷം പൂര്വ യൂറോപ്പില് കമ്യൂണിസത്തെ തൂത്തെറിഞ്ഞ രാജ്യം ഹംഗറിയാണ്. യൂറോപ്പില് ഏറ്റവും കടുത്ത ഏകാധിപത്യ ഭരണം നടന്ന കമ്യൂണിസ്റ്റ് രാജ്യങ്ങളിലൊന്ന് ഹംഗറിയായിരുന്നു. ഇരുമ്പുമറയ്ക്കുള്ളിലെ അടിമത്തത്തിനെതിരേ 1956ല് ഹംഗറിയില് വിപ്ലവശ്രമമുണ്ടായി. എന്നാല് സോവ്യറ്റ് ചെമ്പട ഹംഗറിയില് പ്രവേശിച്ച് വിപ്ലവം അടിച്ചമര്ത്തി. മൂന്നു പതിറ്റാണ്ടിനുശേഷം പോളണ്ടിലുണ്ടായ മാറ്റങ്ങളാണ് ഹംഗേറിയന് ജനതയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ മോഹങ്ങളെ വീണ്ടും തൊട്ടുണര്ത്തിയത്. പരിഷ്കരണവാദിയായ മിഖായല് ഗോര്ബചേവ് 1985ല് സോവ്യറ്റ് യൂണിയനില് അധികാരമേറ്റതും കിഴക്കന് യൂറോപ്പിലെ രാഷ്ട്രീയ മാറ്റങ്ങളെ ത്വരിതപ്പെടുത്തി. വാഴ്സോ സഖ്യ രാജ്യങ്ങളില് ജനകീയ പ്രക്ഷോഭമുണ്ടായാല് അതിനെ അടിച്ചമര്ത്താന് സോവ്യറ്റ് ചെമ്പടയെ അയയ്ക്കേണ്ടതില്ലെന്ന ഗോര്ബചേവിന്റെ തീരുമാനം കിഴക്കന് യൂറോപ്പിനെ സ്വാധീനിച്ചു. കമ്യൂണിസം വളര്ത്താന് ചെമ്പടയേയും കെ.ജി.ബിയേയും തീറ്റിപ്പോറ്റി സോവ്യറ്റ് യൂണിയന്റെ നടുവൊടിഞ്ഞിരുന്നു. അതിനിയും തുടരാനാവാത്തവിധം സോവ്യറ്റ് യൂണിയന് വലിയ കടബാധ്യതയിലായി.എണ്പതുകളുടെ തുടക്കത്തില്ത്തന്നെ ഹംഗറിയില് സാമ്പത്തിക പരിഷ്കാരങ്ങള് ആരംഭിച്ചിരുന്നു. 1988ല് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടി ജനറല് സെക്രട്ടറി സ്ഥാനത്തുനിന്ന് ജാനോസ് കാദറിനെ മാറ്റിയതിനുശേഷമാണ് യഥാര്ഥ രാഷ്ട്രീയ പരിഷ്കാരങ്ങള് തുടങ്ങിയത്. ആ വര്ഷം പാര്ലമെന്റ് അംഗീകരിച്ച ജനാധിപത്യ പാക്കേജിലൂടെ ഹംഗറിയില് ട്രേഡ് യൂണിയന് സ്വാതന്ത്ര്യം, സംഘം ചേരാനുള്ള അവകാശം, പത്രസ്വാതന്ത്ര്യം, പുതിയ തെരഞ്ഞെടുപ്പു നിയമങ്ങള് എന്നിവ നിലവില് വന്നു. പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് യാത്രയ്ക്കുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങളിലും ഇളവു വരുത്തി.1989 ഒക്ടോബറില് ചേര്ന്ന കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടി കോണ്ഗ്രസ് പാര്ട്ടിയെ ഹംഗേറിയന് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്ട്ടിയായി പുനര്നാമകരണം ചെയ്തു. ആ മാസം തന്നെ നടന്ന പാര്ലമെന്റ് സമ്മേളനം ഹംഗറിയില് ബഹുകക്ഷി ജനാധിപത്യം അനുവദിച്ചുകൊണ്ടുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് അനുമതി നല്കി. പ്രസിഡന്റ് പദത്തിലേക്കു നേരിട്ടു തെരഞ്ഞെടുപ്പു നടത്താനും തീരുമാനമായി. 1990 മാര്ച്ചില് ഹംഗറിയുടെ ചരിത്രത്തില് ആദ്യത്തെ സ്വതന്ത്ര തെരഞ്ഞെടുപ്പു നടന്നു. ഹംഗേറിയന് ഡെമോക്രാറ്റിക് ഫോറം എന്ന മധ്യപക്ഷ നിലപാടുള്ള പാര്ട്ടിയാണ് വിജയിച്ചത്. ഫ്രീ ഡെമോക്രാറ്റിക് അലയന്സ് രണ്ടാം സ്ഥാനത്തെത്തി. സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്ട്ടി എന്നു പേരുമാറ്റിയ മുന് കമ്യൂണിസ്റ്റുകള് മൂന്നാം സ്ഥാനത്തേക്കു തള്ളപ്പെട്ടു. ഹംഗേറിയന് ഡെമോക്രാറ്റിക് ഫോറം സര്ക്കാര് രൂപീകരിച്ചു. ജോസഫ് ആന്റല് ഹംഗറിയില് ജനാധിപത്യ രീതിയില് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ആദ്യ ത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയായി. 1991 ജൂണില് അവസാനത്തെ സോവ്യറ്റ് ഭടനും ഹംഗറി വിട്ടു. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ മറ്റൊരു വിജയം.
Posts
0 നിരൂപണങ്ങള്:
Post a Comment